با یه سلامی به طعم نعناع
اومدیم، امیدواریم که محکم و قشنگ اومده باشیم.
اومدیم که یه کافه بسازیم، کافه ای دنج با عطر اسپرسوی تلخ! یه خلوتگاه برای زمانی که دلهامون گرفته از تمام دنیا و مشغله هاش!
شاید نتونیم کافه چی خوبی باشیم، شاید قهوه هامون زیادی تلخ باشه، شاید نور کافه مون کم باشه، شاید نتونیم تراس دلمونو واستون رزرو کنیم، شاید...
ولی اومدیم...
۴ نظر:
موفق باشی آقا افشین .یه درخواستی داشتم . میشه به منم تو کافتون کار بدین ؟؟؟ . البته اگه لیاقت کافتونو دارم . لیاقت بچه های باحالی مثل آقا افشین و آقا کیا . و فرد با معرفتی ! چون هانی خانوم . منتظر جوابتون هستم . یا تو وبلاگم . یا آیدی یاهو : sinsin486 . موفق باشید . یا حق
ghahve bayad talkhe talkh bashe, ke mazzeye zendegi ro bede, ta yademoon bashe hanooz zendeim..!
ولی اومدیم...!!ایدوارم تراس دلتون هیشوخ واسه من پر نشه..اخه می دونی که..من شانس ندارم:))
ممنون آریا جان
آره، ما معمولا قهوه تلخ میخوریم;)
هانی خانوم تراس ما به نام خودتونه
ارسال یک نظر